Amsterdam - Näirobi

Dag 1 Zaterdag 4 oktober

Vandaag is het dan eindelijk zo ver, we gaan naar Tanzania!!! Rond 8.00 uur arriveren we op Schiphol. Hier wacht ons een lange wachtrij bij balie 14. Rond 10.15 uur vertrekt het vliegtuig. We vliegen in een luxe toestel van KLM (keuze uit muziek, tv, film, games etc. en voldoende eten en drinken). Na een voorspoedige vlucht landen we om 19.15 uur in Nairobi. Tijdens de perikelen op het vliegveld ontmoeten we al de eerste mensen uit onze groep en onze reisleider Frank. Buiten ontmoeten we de rest van de groep. Nadat de bagage op het dak van de taxibus is gebonden vertrekken we naar het hotel. Het hotel “ Silversprings” ziet er verzorgd uit. Nadat we de bagage op de kamer hebben gedropt, drinken we met de rest van de groep nog wat op het terras. Een kort voorstelrondje, de eerste meeting door Frank en daarna lekker naar bed.

Met de truck naar Arusha

Dag 2 Zondag 5 oktober

Heerlijk geslapen. Om 7.00 uur ontbijtbuffet met de keuze uit o.a. brood, fruit, muesli, kippenpoten, bacon en spinazie. Om 7.45 uur de auto laden en daarna via het vliegveld door naar Arusha. Gelukkig blijkt de “verloren slaapzak” van Sigrid weer terecht te zijn. Rond 11.00 uur maken we een koffiestop. Rond 12.00 uur schrijven we ons uit bij de Keniaanse grens, we passeren even later een stukje niemandsland en vervolgens schrijven we ons weer in bij de Tanzaniaanse grens. Onderweg zien we de eerste zebra’s, impala’s en struisvogel. De infrastructuur is verrassend; zanderig, hobbelig en soms glad asfalt. Een wegomleiding is heel simpel: een hoopje zand op de weg betekent omrijden. Rond het middaguur maken we een stop bij een Maasaidorp aan de voet van de Mount Meru. We lunchen in een hut welke ook als school dient. Na de lunch leiden 2 lokale gidsen ons naar het dorpje. Hier worden we uitgebreid ontvangen door de dames en kinderen van het dorp, zij zingen en dansen ons welkom. Even later mogen we een hut van binnen bekijken. De hutten worden door de vrouwen gebouwd, hierbij maken ze gebruik van takken, koeienpoep en bladeren. Het bouwen duurt gemiddeld 1 maand. In de hut krijgen we in het kort te horen hoe de Maasai leven en welke tradities zij er op na houden. Na de rondleiding door het dorpje komen we aan bij de plaats waar inmiddels bijna alle vrouwen en kinderen hun sieraden, beeldjes, kalebassen etc. hebben uitgestald. De traditionele rode en blauwe geruite doeken van de Maasai stammen zeer waarschijnlijk af van de Schotten, zij zouden toen ze Tanzania introkken en de Maasai naakt aantroffen hun kilts bij de Maasai hebben omgeslagen. We vervolgen onze weg naar Arusha, tegen de tijd dat we de stad bereiken, zien we dat mensen zich hier anders kleden en andere kapsels hebben. De weg naar hotel L’ Oasis is smal, erg hobbelig en leid door een buitenwijk. Achter de poort van het hotel schuilt een klein paradijsje… Groen terrein, loslopende vogels en losse, knusse hutjes (al dan niet op poten). We slapen in een prachtig hutje op poten, van binnen veel wandschilderingen en houtsnijwerk. Na het officiële welkomstgesprekje van Frank gaan we rond 19.15 uur gezamenlijk eten in het restaurant.

Op Safari in Tarangire National Park

Dag 3 Maandag 6 oktober

Afgelopen nacht heerlijk geslapen, weliswaar een klein/kort bed, maar wel in een hut die prima bestand bleek tegen alle regen van de afgelopen nacht. Rond 7.45 uur vertrekken we naar het centrum van Arusha. In het centrum worden we afgezet bij de “klokkenrotonde”, het exacte middelpunt tussen Caïro en Kaapstad. Terwijl de bemanning van de truck inkopen doet voor de komende dagen, kunnen wij alvast de stad verkennen. Je bent een blijft een toerist, dus alles wordt ons te koop aangeboden… Telegraaf, AD, zonnebrillen, sieraden, beschilderde doeken, gewaden etc. Om 10.00 uur vertrekken we naar Tarangire National Park. De groene heuvels veranderen in een droog savannelandschap. Onderweg maken we nog een stop om houtskool te laden voor de koks (hierop bereiden ze alle warme maaltijden; heerlijk en heel creatief) Rond 12.00 uur bereiken we Tarangire NP. Even later zien we al wat zebra’s en gnoes. We rijden door naar de campsite om ons kamp op te slaan. We staan onder 2 grote Baobab-bomen, heel kenmerkend voor dit park. Ondertussen wij de tenten opzetten, bereiden de koks een uitgebreide lunch voor ons met lekkere salade, brood, kaas, banaan en pindakaas! Na de lunch maken we een “lege gamedrive” (zonder bagage in de truck). We spotten giraffen, olifanten, dik-diks, waterbokken, impala’s, Thomsongazelles, gnoes, buffels, wrattenzwijnen, bavianen en verschillende grote arenden. Zebra’s en gnoes leven vaak in elkaars gezelschap, ze eten allebei een ander grassoort en het schijnt dat de één beter kan horen en de ander beter kan zien, altijd handig met jagers in de buurt. Eind van de dag zien we een groep elandgazellen, erg zeldzaam en nog nooit eerder door Frank in dit park gezien. Rond 17 uur helemaal voldaan van alle indrukken rijden we terug naar het kamp, hier barst een flinke regenbui los. Voordat we gaan eten, drinken we nog even wat en bespreken alvast de plannen voor morgen. Rond het kampvuur, onder een bewolkte sterrenhemel, met doodse stilte om ons heen, genieten we van soep, kip met rijst, wortel en spinazie. Voor de nacht geldt dat er hyena’s, jakhalzen en kleine katachtigen om de tent kunnen lopen. Geen gevaar voor ons… zij zijn banger voor ons dan wij van hen.

Gamedrive Tarangire en tocht naar Engeruka

Dag 4 Dinsdag 7 oktober

Vroeg uit de veren, 6 uur ontbijten en half 7 gamedriven. We zien onderweg een grote kudde buffels, vooral volwassen beesten, maar ook een aantal jongen. De geruchten gingen dat er leeuwen in de buurt waren…helaas niet gezien. Wel weer olifanten, giraffen, elandantilopen, apen en heel veel vogels gezien. Rond 11 uur zijn we weer terug bij het kamp waar ons een heerlijke brunch wacht. Na het eten breken we de tenten af en vertrekken we naar Engeruka. In Mto wa Mbu maken we een stop om water, voedsel en houtskool te laden. In de tijd dat de bemanning de wagen laadt, hebben wij tijd om het stadje te bekijken. Op een terrasje, tussen de vliegen, drinken we cola (hopelijk helpt dit tegen de onrustige darmen…) Ondertussen wacht er een zeer geduldige verkoper op ons, belofte maakt schuld, dus na zijn geduldige wacht kopen we een mooie Maasai-ketting van hem. Andere verkopers zien dat we een ketting hebben gekocht en komen vervolgens allemaal met exact dezelfde kettinkjes op ons af… je bent en blijft een toerist met geld en dat weten ze, ’t proberen waard! Via de Japanse weg rijden we naar Engeruka. De route die wij rijden is niet bekend bij toeristen en gaat over ruig terrein langs de indrukwekkend hoge en steile wanden van de Rift Vallei. De Rift Vallei is één van de meest indrukwekkende geologische verschijnselen ter wereld. Meer dan 20 miljoen jaar geleden ontstond er in Afrika een langgerekte breuk in de aardkorst die zich uitstrekte van de Dode Zee in Jordanië tot Mozambique. Ten gevolge van de daarmee gepaard gaande vulkanische activiteit ontstonden bergen, meren en valleien. De camping in Engeruka ziet er gezellig en groen uit met zijn kleine velden. Er zijn heel veel vogels te zien en te horen in de omgeving. Voor het tanden poetsen nog een mooi bruin snoepje gespot bij de douches… tja dat trof ik dan weer!

Wandeling naar Lake Natron

Dag 5 Woensdag 8 oktober

Heerlijk ontbijtje met havermoutpap, ouderwets lekker! Rond half 9 vertrekken we richting Lake Natron. Onderweg mooi uitzicht op alle bergtoppen en vulkanen. Momenteel ziet de Ol Donyo Lengai (=berg van God) grijs van het as dat hij het afgelopen half jaar heeft gespuwd. Het as kwam tot 12 kilometer hoogte en minstens 120 kilometer ver. De reis door de vallei was indrukwekkend, zo ruig en stil. Bij een grote krater stoppen we om van het uitzicht te genieten, niet te beschrijven zo mooi… Een 70-80 meter diepe krater, begroeid maar droog, de waterader gemarkeerd door enkele groene bomen en om het plaatje compleet te maken rent er een groep giraffen langs de kraterrand. Het geluid wat de giraffen veroorzaken in deze stilte is ritmisch en veroorzaakt een lichte trilling van de grond tot een paar honderd meter verder, wauw… Wat verder maken we een wandeling over een pad van lava. Bij de rivier zien we veel Maasai met vee, meestal drinken de beesten maar eens per 2-3 dagen. De camping is een luxe oase; tenten met bedden, prachtige paden met kleurrijke planten, een zwembad en keurige voorzieningen. In een traditionele Maasai-hut bevinden zich, achter gekleurde doeken, de douches en toiletten. De Maasai laten volgens afspraak hun vee op de camping grazen om het gras te onderhouden. ’s Middags even wat kleding uitgewassen, gespoeld, opgefrist… voor het idee zullen we maar denken. Via de waterafvoeren van de Ol Donyo Lengay rijden we naar Lake Natron. Onderweg spotten we een dromedaris, grote trap(=vogel) en secretarisvogel. Het laatste stukje leggen we te voet af, omdat de truck daar door de zoutkorst zou kunnen zakken. Onder het lopen kraakt de zoutkorst onder je voeten en ruik je de zilte zeelucht. Wederom onbeschrijfelijk wat je ziet… in een droog, vulkanisch landschap lopen kleine waterstroompjes die langzaam maar zeker groeien tot ware beekjes welke eindigen in een groot meer, Lake Natron. In het zoute meer leven algen waar de flamingo’s zich mee voeden. Als we dichter bij het meer komen zie je een enorme roze vlek… ongelooflijk zoveel flamingo’s, duizenden vogels die gezamenlijk een soort zoemend geluid veroorzaken, heel bijzonder. Binnenkort brengt Walt Disney een film uit over de flamingo’s van Lake Natron, ben benieuwd!

Kloofwandeling

Dag 6 Donderdag 9 oktober

Vroeg op, 6.15 uur ontbijt met dit keer een lekker ouderwetse griesmeelpap, fruit en een soort van oliebol. Lunchpakketten klaar maken met pannenkoek, quiche, brood, fruit en ei. Onder leiding van Mozes beginnen we aan de wandeling naar de kloof. Onderweg zien we in een Maasai-dorpje een kleuterschooltje in een hut, in de palle zon geeft de hut net voldoende schaduw voor de 8-10 kinderen en de juf. Het schooltje heeft zo te zien een bord(je) waarop wat geschreven kan worden en “that’s it”, wat een contrast met Nederland. Verderop schoenen uit en de rivier Engera Sota oversteken. In het rulle zand klimmen we verder naar het begin van de kloof. Af en toe een kleine pauze om van het uitzicht en de hoogte te genieten. Tijdens de kloofbeklimming zijn er een paar pittige stukken, zeker in het begin loop je hier nog wat onzeker, maar we krijgen prima begeleiding van Frank, Mozes en John. Al snel blijkt waar we deze moeite voor doen… te midden van de hoge bergen getuigen groene palmbomen van water, verderop is een regengordijn, heel mooi maar wel veel “slippery stones”, “pole pole” (rustig, pas op). Iets verder wacht ons een lastig punt, zonder steunpunten ca. 2,5 meter omhoog door een smalle gleuf, een helpende hand van Mozes biedt gelukkig uitkomst. Rond half 11 bereiken we het “paradijsje”. De plaats waar het water vanuit het hooggebergte, o.a. Ngorogoro, naar beneden stroomt. Prachtig uitzicht met kleine en grote watervallen en veel groen. Mooie plaats om te lunchen en uit te rusten. Na ruim een half uur gaan we weer terug, de vermoeidheid begint bij sommigen wat toe te slaan… Deden we eerst nog bij een wateroversteek de schoenen uit, denken we nu iets makkelijker… natte schoenen worden vanzelf toch weer droog?! Af en het geluid van een wegglijdende voet… En dan nog zo’n heerlijke afdaling waar je je nauwelijks kunt vastpakken en dus moet vertrouwen op de helpende hand van een Maasai, heel fijn, maar uiteindelijk dalen we allemaal moe, maar voldaan af naar Lake Natron Tented Camp. In de bar nemen we een welverdiend en koud drankje, zalig! Rond 14.30 uur vertrekken we met 4 dames en gids Thomas naar een lokale Maasai-markt. Dit is een waar feest, de dames in hun mooiste kledij met prachtige sieraden en de mannen dronken van het banenbier. De marktwaar bestaat voornamelijk uit kleding, kralen, sieraden en voedsel. Verderop krijg ik behoorlijk grote oorbellen aangeboden, ik leg uit dat dat niet in mijn oren past, geen probleem… dat kan ter plekke in een hutje verderop worden geregeld. Nee bedankt, doe me dan maar liever een armband van stekelvarkenpennen. Thomas ontpopt zich die middag tot een heuse fotograaf! Hoe zouden wij reageren als je een digitale camera in je handen krijgt die je nog nooit gezien hebt en waarvan je niet exact weet hoe dat werkt? Van dit moment genieten we nog lang na; schots en scheve foto’s, niet al te duidelijk, maar een heel gelukkige Thomas, tenslotte is hij degene die met toeristen naar zijn eigen dorp komt en dan ook nog foto’s mag maken, geweldig! Als Thomas later nog een malt biertje krijgt is hij helemaal de koning te rijk, zorgvuldig gaat het flesje in een tasje, die bewaart hij voor thuis… Hoe snel kan iemand gelukkig zijn? Daar kunnen wij met z’n allen echt nog veel van leren. Als we terug naar de camping lopen zien we onze gids John, onherkenbaar verkleed, fris gewassen, keurig gekleed in een spijkerbroek en wit overhemd, klaar om in de bar van de camping te gaan werken. En wat ik me dan afvraag: hoe kan zo’n wit overhemd hier wit blijven met al dat stof en waarschijnlijk niet eens een kledingkast? ’s Avonds worden we vermaakt met een dans van de Maasai. De krijgers springen zo hoog mogelijk om indruk te maken op de meisjes, de meisjes laten kettingen bewegen om hun nek. De mannen maken lage tonen, terwijl de meisjes een vrolijke hoge noot zingen. Het is een rituele dans bedoeld om te vermaken en een partner te vinden. Een mooi detail om te onthouden van vandaag: een Maasai met z’n oorlel over z’n oorlel geslagen…dat kunnen wij niet nee.

Met de Truck een zware tocht naar Wasso

Dag 7 Vrijdag 10 oktober 

Rond 7.30 uur ontbijt, dit keer met roerei, worstjes, geroosterd brood en fruit. Om 8.30 uur vertrekken we richting Wasso. Met de truck beklimmen we de westzijde van de oostelijke slenk van de Rift Vallei, veel gehobbel en scherpe bochten, prima stuurwerk van de chauffeur! Boven op de rotsen heb je een prachtig uitzicht op Lake Natron en de omgeving. Gedurende de rit kleurt de omgeving steeds groener, het gebied van de Maasai gaat over in het gebied van de Sonjo. Sonjo dragen soortgelijke gewaden als de Maasai, alleen dragen zij i.p.v. een speer een pijl en boog en zij leven van de landbouw i.p.v. dat ze met het vee rondtrekken. Onderweg zien we nog een vrouwtjes Kudu en een secretarisvogel. Rond 12.30 bereiken we de camping. De voorzieningen zijn primitief; geen stromend water, dit wordt dus met een grote kar met daarop vele jerrycans gebracht, 2 hurktoiletten en 1 douche. Het douchewater stroomt vanuit een grote tank langs een olievat waaronder een vuurtje gestookt kan worden en op deze manier is er dus warm(er) water. In de loop van de middag gaan we naar Wasso. Hier bezoeken we het lokale ziekenhuis, heel indrukwekkend. Als we vragen of we rond mogen kijken, krijgen we een rondleiding aangeboden door dokter Frank, aangezien hij het erg druk heeft neemt tandarts Kenn het later van hem over. Het ziekenhuis ziet er voor Afrikaanse begrippen best netjes uit, het ruikt hier en daar zelfs naar ontsmettingsmiddelen. Met de privacy van de patiënten wordt weinig rekening gehouden, overal worden deuren open gedaan, ongeacht of er een patiënt op consult of onder behandeling is. Jaarlijks sterven zeker 2 miljoen mensen aan malaria, 1 op de 5 kinderen sterft voor het 5^e levensjaar. Trieste getallen. De aanwezigheid van dit ziekenhuis is dus heel belangrijk. In het ziekenhuis wordt veel aandacht besteed aan HIV, voorlichting, consultatiebureau, vaccinaties etc., maar het is niet te vergelijken met een Westers ziekenhuis. De apparatuur waarover het ziekenhuis beschikt is oud en beperkt, maar het is een begin… Tandarts Kenn laat ons trost zijn kamer zien. Naast hem is de afdeling fysiotherapie, even een kijkje nemen natuurlijk, ook hier geldt de middelen zijn beperkt. Omdat er geen fysiotherapeut is, neemt tandarts Kenn deze functie voor zijn rekening, tja beter iemand met enige kennis dan helemaal niemand. Met gemengde gevoelens verlaten we het ziekenhuis. Lopend gaan we terug naar de camping. Vanwege te nat hout hangt er ’s avonds een rookgordijn rond het kampvuur.  

Op weg naar Serengeti national park

Dag 8 Zaterdag 11 oktober

Tijdens het ontbijt hebben we last van mieren, deze kleine beestjes weten zich perfect vast te bijten in je voeten. Om 8.30 uur vertrekken we richting Serengeti Nationaal Park. De Serengeti is het grootste en meest bekende park van Oost Afrika. De naam van het park betekent in het Maasai “oneindige vlakte”. We arriveren eerder dan verwacht bij de ingang van het park. De kok benut de extra tijd om ijs te regelen, zodat hij zijn producten in de koelboxen koud kan houden. Wanneer we het park inrijden, zien we al snel hartebeesten en topi’s.  Om 13 uur lunchen we bij Lobo Public Camp. Ter plekke wordt er weer een heerlijke lunch bereid door de koks en Frank. We moeten vandaag een grote afstand binnen het park afleggen om de camping te bereiken. Gelukkig is er nog wel even tijd om langs een “hippopool” te rijden. In een hele kleine poel zitten enorm veel nijlpaarden letterlijk kop aan kont. Af en toe wordt er eens flink gegaapt, geflapperd met de oren of een gassig geluid gemaakt onder water….de lucht is overduidelijk, een poel voor uitwerpselen…. Verderop wordt onderhoud aan een brug gedaan waardoor we moeten omrijden, hierdoor zien we wel de eerste leeuwen, cheeta, krokodil en veel olifanten! Om 17.30 bereiken we de campsite, snel de tenten opzetten voor het donker wordt. Aangezien wij de enige op de campsite zijn, betrekken de koks de “kooikeuken”. Bavianen pakken alles wat ze zien en maken het de koks dus bijna onmogelijk om zonder bescherming van een kooi te kunnen koken. ’s Avonds is de douche weliswaar koud, maar heerlijk fris! Bij het kampvuur drinken we een lekker wijntje en biertje. Een van de groepsleden heeft het genoegen met 3 buffels achter haar tent, redelijk uniek, maar niet zo prettig.

Game driven in de Serengeti

Dag 9 Zondag 12 oktober

Goed geslapen, weinig last gehad van wilde dierengeluiden. Tijdens een ochtend gamedrive zien we een groep hyena’s met jongen. Wat verder liggen 2 leeuwinnen onder een boom. Op een boomstronk zien we 2 cheeta’s. Het mooiste plaatje is dat van een kudde olifanten, ca. 25 olifanten lijken ons vanuit de oertijd tegemoet te komen. In een lange sliert bewegen ze zich voort. Olifanten stralen een bepaald soort rust uit, heel gemoedelijke beesten, totdat je je in hun territorium bevindt. Tijdens de lunch blijkt hoe creatief de koks zijn: op het laatste restje kampvuur wordt een ijzeren bak geplaatst, bovenop de bak gaat nog wat brandend hout, aan de voorkant gaat er een klep open en voilà… daar is een oven om vers stokbrood in te bakken. Na een kleine siësta gaan we om 13.30 weer gamedriven naar het bezoekerscentrum. Bij het bezoekerscentrum is een route met bordjes te volgen waarop allerlei informatie over de Serengeti te vinden is o.a. over de trek van de gnoes, ecosystemen, diersoorten etc. Verderop in het park zien we een boomklimmende leeuwin, zij komt waarschijnlijk vanuit Lake Manyara, want is deze leeuwensoort komt normaal niet op de Serengeti voor. Iets verder zien we olifanten badderen, een leuk gezicht. Wat later belanden we in een forse regenbui, snel de zeilen aan de voor- en zijkant van de truck sluiten en doorrijden naar de lodge waar we naar de zonsondergang zullen gaan kijken. De lodge bevindt zich te midden van een kopje (=rots). De trap naar de bar boven gaat door het kopje. In de bar drinken we een glaasje Amarula en een Serengeti biertje, helaas is de zonsondergang niet te zien. ’s Avonds geen zin meer om te douchen, een verfrissing met wetties dan maar, op zo’n klein doekje wordt pas goed zichtbaar hoe stoffig we zijn.

Van de Serengeti naar de rand van de Ngorongoro krater

Dag 10 Maandag 13 oktober

De laatste dag met de truck en onze vaste bemanning. Om 7.00 uur ontbijt met griesmeelpap, toast, bacon, scrambled eggs, papaya en watermeloen. Ook maken we alvast de lunchtpakketten klaar voor onderweg, de koks hebben hun best weer gedaan: verse broodjes, kaas, quiche, cake, gepanneerd vlees en fruit. Rond 8.15 uur beginnen we aan onze laatste gamedrive. We zien de hyena’s weer op de plek waar we ze de dag ervoor ook hebben gespot, wederom zien we een enorme kudde olifanten, een klein begin van de trek van de gnoes, grote hoeveelheden impala’s, zebra’s en hartebeesten. Maar dat alles kan niet tippen aan de paringsdans en daarop volgende paring van 2 struisvogels, heel bijzonder. Verderop zien we een leeuwin een gnoe verslinden, iets verder wacht een grote groep gieren op hun beurt…zodra de leeuwin genoeg heeft slaan de gieren toe. Op minder dan 5 meter van de truck lopen 3 cheeta’s, 2 broers en een vrouwtje, onze reisbegeleider heeft ze al eerder gezien op deze plek. Prachtige beesten die cheeta’s, heel gestroomlijnde, slanke dieren die veel snelheid en souplesse uitstralen. Rond 11.00 uur bereiken we het grenspunt van de Serengeti, na een kleine stop rijden we verder in Ngorogoro Conservation Area. Dit gebied is weer toegankelijk voor de Maasai, dus die vinden we er ook weer direct. We lunchen bij Olduvai Gorge, de wieg van de mensheid. De voetstappen die ooit in deze kloof werden gevonden door Louis en Mary Leakey waren het “verbindingsstuk” tussen de homo erectus en de homo habilis. Na de lunch rijden we verder naar de Ngorogorokrater. Wat later kijken we uit over de Ngorogorokrater, heel bijzonder dat er zoveel leven in een “ingestorte” krater is. Weliswaar zijn de dieren kleine stipjes, maar daar gaan we morgen verandering in brengen. Rond 16.30 uur bereiken we Karatu waar we 2 dagen zullen verblijven in Kudu Lodge. We slapen in een knus hutje met 2 hemelbedden, een alledaags toilet (hier heel bijzonder na al dat gehurk boven een gat in de grond) en een douche met 2 knoppen (oftewel warm en koud water, super!). Herboren na een heerlijke douchebeurt is het tijd voor een wasje, welke op de hemelbedden kan drogen. Rond 19.00 gaat Jos even internetten, ja hij mist z’n computer best wel! Voor het diner is de bemanning van de truck ook uitgenodigd. De heren zien er tip-top uit, maar voelen zich vreselijk opgelaten tussen ons, eigenlijk wel heel raar om te merken dat zij zo tegen ons opkijken, wij zijn immers niks meer dan hen. Leen doet namens de hele groep een dankwoordje en geeft de bemanning een welverdiende envelop met fooi. Daarna neemt de bemanning snel afscheid, waarschijnlijk blij dat ze zich niet meer zo opgelaten hoeven te voelen. Buiten klinkt gezellige muziek en een stel acrobatische heren voeren allerlei ingewikkelde trucks uit, even kijken… en dan toch tot de conclusie komen dat wij blanken dit echt niet na kunnen doen. 

Bezoek aan de Ngorongoro Krater

Dag 11 Dinsdag 14 oktober

Vandaag is het Nationale Feestdag (merken we verder niets van). Na een uitgebreid ontbijtbuffet vertrekken we om 7.30 uur met 3 landrovers naar de krater. Onze chauffeur heet Honest, als dat niet goed zit… Na een zeer hobbelige weg bereiken we rond 9.30 uur de gate. Inmiddels begint de mist een beetje op te trekken. Na een afdaling van ca. 600 meter bevinden we ons in de krater, tegelijkertijd arriveren de Maasai met een grote kudde koeien. In het midden van de krater is een meertje, aan de rand bevindt zich een bos en verder komt de begroeiing sterk overeen met de Serengeti. Het is bijzonder om in zo’n grote krater rond te rijden, een heel groot Beeksebergen-gevoel. Aangezien hier veel verschillende soorten wild dicht bij elkaar leven, kun je prachtige “mix-foto’s” maken (flamingo, zebra en hyena bij elkaar op 1 foto, dat lukt je nergens anders!). In de loop van de dag spotten we heel, maar dan ook heel in de verte een neushoorn met jong (zeg maar een klein zwart stipje, met een iets groter zwart stipje). Rond 14.00 uur gaan we in de auto’s lunchen. De black kites, een haviksoort, die boven de lunchplaats rondvliegen maken het onmogelijk om buiten te kunnen lunchen, ze rukken letterlijk het eten uit je handen. Na de lunch doen we verwoede pogingen om luipaarden te spotten, maar helaas, we vinden ze niet. De Big-Five dus niet compleet, kan er niet mee zitten, zoveel mooie andere dieren gezien, waar hebben we het dan nog over?! Rond 16.00 uur verlaten we de krater om uiteindelijk thuis het nodige stof van ons af te spoelen. Tja, het was mooi vandaag, maar anders dan we ons hadden voorgesteld. Volgens onze reisbegeider zijn we wellicht “wild tired”, niet onmogelijk na al het wild van de afgelopen dagen. In het souvenirwinkeltje kopen we 2 Afrikaanse doeken om thuis in te lijsten. ’s Avonds kijken we wat videobeelden terug…WAUW! Wat hebben we al veel onvergetelijk mooie dingen gezien!

Bezoek aan  Mto wa Mbu en reis naar Arusha

Dag 12 Woensdag 15 oktober

We vallen van het ene in het andere feest, gisteren was het nog Nationale Feestdag, vandaag is mijn grote zus jarig!!! Na een wederom uitgebreid ontbijtbuffet vertrekken we om 8.30 met een busje naar Mto Wa Mbu. Onderweg maken we een stop bij een t-shirtzaakje waar ze erg leuke shirts verkopen. Jos zoekt een t-shirt uit met streepjescode waartussen zebra’s staan verborgen, met daarop de tekst: Nature can’t be restocked. Helemaal waar. Even later maken we een stop om over Lake Manyara uit te kijken, degene die vandaag gaan fietsen zullen in deze richting gaan rijden. In de lucht cirkelen pelikanen, prachtige dieren met die grote snavels. In Mto Wa Mbu worden we welkom geheten bij Central Tourism Project, een project waarbij mensen geld leren te verdienen voor de gemeenschap d.m.v. rondleidingen en diverse scholingen. Onze rondleiding start bij de rijstplantage. Daarna brengen we een bezoek aan een groep houtsnijwerkers, hier maakt men van o.a. ebbenhout prachtige kunstwerken zoals bestek, kammen, schalen, dieren, mensen… De vorm van het hout bepaalt de vorm van het voorwerp, zo gebruiken ze een gebogen stuk hout vaak om een oude en gebogen man/vrouw van te maken. Hierna brengen we een bezoek aan een Tinga Tinga-groep. Tinga Tinga is een speciaal soort schilderskunst waarbij veel kleuren worden gebruikt, wat leidt tot vrolijke schilderijen. Vervolgens gaan we naar een lokaal basisschooltje. De kinderen dragen allemaal een kostuum en zitten dicht tegen elkaar in de kleine banken, maar geen enkel kind loopt te zeuren of is lastig. De kinderen zingen een liedje voor ons over het ABC en de getallen, ook laten ze een stukje van de Engelse les zien. Erg leuk om te zien en natuurlijk genoeg foto’s en films gemaakt om straks aan Anita te kunnen laten zien. Na het bezoek aan de school is het tijd om aan het bananenbier te gaan… Als je het bier ziet heb je eigenlijk al genoeg en als je weet hoe het gemaakt wordt al helemaal. Voordat je een slok neemt, blaas je de ergste korreltjes en drap aan de kant en dan neem je een slok, en ja waar smaakt dat naar….? Niet naar banaan in elk geval. Voor de bevolking is dit echter een delicatesse, men drinkt het bij feesten, huwelijksaanzoeken etc. Zo geef je bijvoorbeeld bij een huwelijk 100 liter bananenbier aan de schoonfamilie, leuk idee voor ons misschien? Verderop krijgen we bij een bananenplantage te horen hoe bananen groeien, en ja wij weten nu waarom ze krom zijn. Er groeien 3 verschillende soorten bananen, te onderscheiden door de kleur van de stam van de boom en de kleur van de schil. Rode bananen zijn relatief duur en kun je direct eten, de gele zijn de voor ons meest bekende soort, de groen/zwarte worden gebruikt om te koken en bananenbier van te maken. We lunchen bij dames uit het dorp. Ze hebben zeer uitgebreid gekookt: chapati, piri piri, linzen, rijst, ugali, salade, bonen met mais, spinazie, kool, gekookte bananen en aardappels met vlees. Daarnaast ook nog vers fruit met hoe kan het ook anders…banaan. Rond 14.30 vertrekken we richting Arusha. Onderweg passeren we een bus die op z’n kant ligt, verderop ligt de vooras, bizar om te zien… Qua veiligheid in het verkeer moet hier nog veel gebeuren, dat blijkt telkens weer. Om 16.30 uur bereiken we L’Oasis, waar we dag 2 ook hebben overnacht. Dit keer hebben we een hutje dichter bij het restaurant. ’s Avonds eten we met z’n tweetjes bij hotel Impala. We worden met de taxi gehaald en gebracht, niet voor niks want het is hier ’s avonds op straat niet zo veilig. We eten een heerlijke pizza, Griekse salade en warme ananas met roomijs en chocoladesaus. Best gezellig om weer eens samen te eten.

Bezoek koffieplantages aan de voet van de Kilimanjaro

Dag 13 Donderdag 16 oktober   

Het heeft vannacht hard geregend. Na het ontbijt vertrekken we samen met Sigrid, Yvonne en Corine te voet naar het centrum van Arusha, ca. 40 min lopen. Op de markt zijn vele kramen met houtsnijwerk, kralen, beschilderde doeken etc. We hebben flink inkopen gedaan: 2 kandelaars, 2 schaaltjes, slabestek, 4 Maasai-poppen en kerststerretjes voor in de kerstboom. Grappig verhaal nog even op de markt… Ik zag 2 leuke beeldjes, maar wist niet of Jos ze ook leuk vond. Ik mocht de poppetjes wel even meenemen van het vrouwtje en dan kon ik ze aan Jos laten zien. Ik kon Jos niet vinden en had al een paar keer naar hem geroepen zonder resultaat. Geen probleem, ze vroeg haar man wel even om Jos te zoeken (!?) en warempel…hij kwam nog met Jos aanzetten ook, super! In de supermarkt kopen we nog wat ansichtkaarten en lekkernijen voor onderweg. Bij het postkantoor nog even postzegels kopen en dan kunnen alle kaarten op de post! Daarna eten we nog wat lekkers bij de Patisserie, heerlijke gevulde deeghapjes (simosa) en een broodje. Om 12.00 uur vertrekken we met de bus naar de voet van de Kilimanjaro. Onderweg begint het weer te regenen. Rond 14.30 arriveren we bij de camping. De camping is opgestart met hulp van Sawadee en de Green Foundation. Het geheel is geschonken aan de lokale bevolking. Er worden hier ook gidsen opgeleid om rondleidingen op de plantages te kunnen geven. Sawadee overnacht ca. 150 keer per jaar op deze camping, andere reisorganisaties maken daarom nauwelijks gebruik van de camping, maar wel van rondleidingen. Na een kopje koffie en thee kunnen we onze bagage in de tenten leggen, welke al keurig voor ons zijn opgezet. Daarna krijgen we in 3 groepen een rondleiding over de koffieplantage. Onze gids heet Melchior en is naast gids ook koffieboer. Hij is vader van 4 zonen en een dochter. Zijn land zal later verdeeld worden onder zijn 4 zonen. Dit is de reden dat de koffieplantages steeds kleiner van oppervlakte worden, een vader verdeelt zijn land onder zijn zonen, waardoor de oppervlakte natuurlijk steeds kleiner wordt. De opbrengsten zijn hierdoor ook magertjes en niet zeker, door het geven van rondleidingen kunnen ze wat extra geld verdienen. Melchior waarschuwt tijdig voor obstakels, is altijd bereid om vragen te beantwoorden en heeft erg grappig taalgebruik (bijv. “Mooi huis, alleen de eigenaar is dood.”) Er wordt ons uitgebreid vertelt hoe een koffieboon in de aarde wordt gepoot, na 30 dagen ontstaat er een klein plantje, per maand komen er 2 blaadjes oftewel 1 “verdieping” erbij. Na 9 maanden kan de plant gepoot worden, 3 meter afstand tussen de planten houden en in een rechte lijn poten, goed veel water en “koepoep” geven. Na ca. 3 jaar ontstaat de eerste bloesem, na 7-8 maanden komen de bessen (eerste groen, dan geel en uiteindelijk rood van kleur), de rode bessen worden geplukt en in de pulpmachine met water “gepeld”. Daarna worden de bonen meerdere malen gewassen om de goede en slechte bonen te scheiden. Vervolgens worden de bonen 1-2 weken te drogen gelegd in de zon. Daarna zijn de bonen klaar om verkocht te worden. Wij gaan echter nog een paar stappen verder om verse koffie te kunnen drinken… De bonen worden gekneusd in een vijzel, de huls wordt van de koffieboon verwijderd. De bonen worden in een schaal op het vuur gebrand en jawel wij beginnen de luchten van DE te ruiken. Vervolgens wordt de gloeiend hete schaal m.b.v. 2 bladeren, geïmproviseerde pannenlappen, van het vuur gehaald. Hierna worden de gebrande bonen opnieuw in de vijzel gedaan en fijn gemaakt tot poeder. Met behulp van een theezeefje en heet water genieten we even later van super verse koffie! Onderweg naar de camping vertelt Melchior nog veel over de beplanting welke gebruikt wordt als afscheiding, veevoer en om een boeket van te maken. Op de camping aangekomen hebben we nog even tijd om heerlijk te relaxen in een strandstoel voor de tent. ’s Avonds hebben de Mama’s (vrouwen van het dorp) een heerlijke maaltijd voor ons bereid: bananen- en aardappelsoep, witte rijst, gekruide rijst, bonen, vlees met saus, spinazie en salade. Lekker gegeten! Daarna lopen we weer terug naar de camping waar het houtvuur al brand. Samen met Nicole en Ramona zitten we nog een tijd te kletsen bij het vuur onder het genot van chips en een biertje. Toevalligerwijs hebben we het over tentfeesten etc. en wat blijkt… Nicole is 2 jaar geleden op het Kaaimannenfeest geweest, klein wereldje maar weer! Voor volgend jaar is de afspraak al gemaakt! Rond 23.00 uur gaan we naar bed.

Rondleiding dorpje aan de voet van de Kilimanjaro

Dag 14 Vrijdag 17 oktober 

Wij zijn vandaag al vroeg wakker. Alles in de tent voelt klam en plakkerig. Om 7.30 ontbijten we met sap, omelet, pannenkoek en brood. Rond 9.00 uur vertrekken voor de citywalk. Als eerste brengen we een bezoek aan een school. We worden ontvangen in de kamer van het schoolhoofd. Het hoofd wil graag laten zien waar Tanzania ligt en hij wil van ons weten waar Nederland ligt, grappig gezicht met z’n allen met de atlas op schoot. Daarna brengen we een bezoek aan de 1^e en 5^e klas. De kinderen zingen een lied om ons welkom te heten en ons later weer uit te zwaaien. Degene die spullen hebben meegenomen voor de kinderen laten ze op deze school achter. Daarna brengen we een bezoek aan de kerk, 3 maal per dag is er kerk en op zondag zelfs 4 maal per dag. Vandaag is er markt in het dorp. De vrouwen kopen en verkopen hier vooral maïs, groenten, vis en kanga’s (typische Tanzaniaanse gekleurde omslagdoeken). Wij kopen een mooie blauwe doek met bloemen waar we een tafelkleed van kunnen maken. ’s Middags lunchen we bij de camping: soep, rijst, pasta, vlees, yam (=een soort knol die uit een ficusachtige plant onder de grond groeit) en groenten. Na een kleine siësta vertrekken we naar ons hotel in Moshi. Een groot hotel met zwembad. Ik denk nog even snel m’n haren te wassen, wanneer halverwege het wassen het water op blijkt te zijn, behalve in de boiler (gloeiend heet), dan maar met een fles water het sop eruit spoelen. Bij het zwembad liggen we even later lekker te luieren en een boekje te lezen. Na het zwemmen waagt Jos een poging te gaan douchen, het is heet/koud/pisstraaltje, kortom niet echt super. Voor het avondeten nemen we nog een borrel. Rond 19.00 uur buffet: soep, salade, aardappels, pasta, rijst, garnalen, wokgroenten, vlees en vruchten toe. Vroeg naar bed, want morgen gaan we al om 6.00 uur ontbijten om vroeg te kunnen vertrekken naar Dar es Salaam. Op onze slaapkamer wachten ons maar liefst 3 kleine salamanders! We slapen niet zo veel, het is erg gehorig en rumoerig.

Met de Bus naar Dar es Salaam

Dag 15 Zaterdag 18 oktober  

6.00 Uur opstaan en ontbijten. Karig ontbijt, geen beleg, maar wel lekkere vanilleyoghurt. Om 6.30 vertrekken we met de bus naar het “oppikpunt van de Dar Expressbus”. Een kleine, doch lastige bijkomstigheid… de bus start niet. De bekende tikjes geven bij de startmotor helpen niet. Gelukkig helpt aanduwen wel. Toch nog op tijd voor de volgende bus. Terwijl we staan te wachten op de Dar Express is het een gekkenhuis met busjes die mensen halen en brengen. Overvolle busjes, soms hangen er nog mensen uit het raam of de deur en de rubberensluitstrips moeten veelal handmatig tussen de deur gestopt worden. De Dar Express arriveert, een grote touringcar, de bagage wordt onderin gestopt, lunchpakketten en water gaan mee de bus in en iedereen heeft een vaste zitplaats. Het is net de KLM, een “stewardess” komt langs met zuurtjes, fris en water. In de bus worden Afrikaanse films gedraaid, het draait vooral om geloof, drank en gevangenis, niet veel boeiends. Tussen door een plasstop in de bush en rond 11.00 uur lunchpauze met verrassend…een kippenpoot! Onderweg passeren we grote sisalplantages. Sisal was samen met koffie het belangrijkste exportproduct van Tanzania. Rond 15.30 uur arriveren we in Dar es Salaam, hier zou een klein busje moeten klaar staan om ons naar de Ferry te brengen… Te laat arriveert er een te kleine bus, de bagage wordt achterin en in het gangpad gepropt, maar goed geen tijd te verliezen, op naar de Ferry. We komen voorbij de vismarkt waar een vreselijke lucht hangt en kunnen vervolgens aansluiten in een lange rij. Langs de weg verkopen ze groenten, vis, snoep en ijs. Na een uur is er plek op de veerboot. De doofstomme jongen waar we al eerder nootjes van hebben gekocht, gaat ook mee op de boot, vooruit dan kopen we nog maar een keer wat…Zielig hoor om in zo’n land doofstom te zijn en je geld te moeten verdienen met het verkopen van nootjes, 500 Tanzaniaanse shilling per zakje (omgerekend nog geen 5 eurocent) en de meeste kopen nog eens niks omdat je niet kan praten niet en niet kan horen niet. Met de Ferry duurt de overtocht ongeveer een kwartier. De boot is overvol met auto’s en op alle andere plekken staan mensen. Rond 17.15 uur arriveren we bij Kipepeo Beach&Village. We hebben een leuke hut aan het strand. In de hut staat een bed met klamboe, tafel, krukje, lamp (lees peertje) en ventilator. ’s Avonds hebben we een visbarbeque bestaande uit rijst, groenten, redsnapper, kalimari en garnalen. Na afloop drinken we nog een Tanzanite- en een Swahili-Safari cocktail aan de bar. Rond 23.00 uur gaan we naar bed in onze knusse hut met het ruisen van de zee op de achtergrond.

Op het strand bij Dar es Salaam

Dag 16 Zondag 19 oktober 

Lekker uitgeslapen. Iedereen mocht op eigen gelegenheid ontbijt bestellen in het restaurant. Na het ontbijt gaan we met Corine en Lies naar de winkeltjes en kraampjes verderop. We kopen een kaart met Maasai voor Jos en Beppie en een kettinkje voor Anneke. Corine koopt een prachtig groot houtsnijwerk. Na het shoppen vertoeven we in de strandhut bij Nicole en Ramona. Sportief gedaan met een potje beachvolleybal tegen Jeroen en Wim. Uiteindelijk speelden er steeds meer mensen mee, erg gezellig. Na afloop hebben we wel een ijsje verdiend, het jongetje wat constant mee heeft gespeelt trakteren we ook op een ijsje. Helaas blijkt dit lieve jongetje een klein crimineeltje te zijn, de bewakers op het strand waarschuwen ons voor zijn losse, grijpgrage handjes… Tja wat zouden wij doen als je geen geld had en zag dat de toeristen barsten van het geld… Na de nodige ijsjes koelen we nog even af in de zee (Indische Oceaan), zalig! Rond 18.30 uur gaan we met een groot deel van de groep eten bij een Indiër. Jos bestelt een heel pittig soepje, de rest van het eten smaakt prima en is iets minder pittig. Tijdens het eten valt een keer of 3 de elektriciteit uit, komt de sfeer alleen maar ten goede. Vandaag was een heerlijk relaxed dagje, niet veel bijzonders.

Met Jeep's opweg naar de Selous

Dag 17 Maandag 20 oktober 

Om 7.00 uur ontbijten bij de bar van het restaurant, een pitabroodje kaas-ui, banaan en een sapje. Wat later vertrokken dan gepland vanwege drukte bij de Ferry. Rond 8.15 vertrekken we naar de Ferry, al snel blijkt de wachtrij hier zo lang te zijn dat we een alternatieve route kiezen over het vaste land. Rond 11.30 maken we een korte stop bij een tankstation en genieten hier van een Snickers! Rond 13.30 uur lunchen we bij een klein tentje langs te weg. Heel toevallig las Frank een artikel voor uit de Citizen wat over albino’s ging, de eigenaar van het tentje blijkt ook een albino te zijn. 1 op de 4.000 mensen in Afrika is albino, momenteel is er een strijd tegen het vermoorden van deze mensen omdat zij speciale krachten zouden hebben. De lunch is een sandwich kaas-ui. Wie wil kan er patat bij bestellen van de lokale snackbar. Als je het hutje hebt gezien snap je niet waar de patat vandaan komt, maar het smaakt best lekker. Langzaam verandert het landschap in een oerwoud. Af en toe zien we nog een verdwaalde Maasai met vee. Je kan merken dat de bevolking hier minder toeristen ziet. Halverwege de middag maken we een wandeling in het bos tot aan de brug. De brug is in onderhoud, een stuk of 10 mensen zijn druk aan het timmeren. We zien kapokbomen en Jackfruitbomen. Het opvallende bij de Jackfruitbomen is dat het fruit aan de stam groeit, de schil is te vergelijken met die van lychees. Na een lange rit met de nodige hobbels arriveren we rond 17.30 uur op de camping. De tenten staan al klaar, het eten is al klaar… wat willen we nog meer. Er is een toilet (deepseat) zonder deur en een hutje om in te kunnen eten en that’s it. Morgen is er ook geen douche, maar dan gaan we naar de warmwaterbronnen waar we ons kunnen wassen. ’s Avonds eten we koninginnesoep o.i.d., rijst, tilapia, groenten, salade en ananas. Na het eten nemen we nog even wat kinderseries van vroeger door. Rond 21.00 uur ligt iedereen in z’n tent, moe van de lange rit, morgen weer op tijd uit bed, 7.00 uur ontbijt.

Gamedrive in de Selous

Dag 18 Dinsdag 21 oktober  

Het was een warme nacht. Tussen 4.00 en 6.00 uur ’s ochtends wordt er flink getrommeld. Waarschijnlijk kwam dit van een feest uit het dorp waarbij gevierd werd dat een meisje vrouw geworden is. Aangezien iedereen al eerder wakker is, beginnen we ook al wat eerder met de tenten afbreken. Het ontbijt bestaat uit toast, gebakken eieren, worstjes en diverse soorten fruit. Rond 8.00 uur vertrekken we naar het Selous. Selous is het grootste wildpark van Afrika met een oppervlakte van 51.000 km². De concentratie dieren is hier minder groot in vergelijking met het noorden van Tanzania. De dieren zijn er schuwer, omdat ze veel minder toeristen gewend zijn. Een Afrikaans stukje wildernis met een ruig gebied van savanne, wouden, meren, moerassen en dat alles doorsneden door de Rufiji-rivier. Nog voor de ingang van het park zien we zebra’s, wrattenzwijnen en impala’s. Bij de ingang zien we 2 olifanten en gele bavianen. De gele bavianen zijn slanker dan de bavianen uit de Serengeti en Tarangire. Na wat langere gate-perikelen kunnen we later het park in. Al snel zien we giraffen, gieren, impala’s, wrattenzwijnen en mongoes. Helaas krijgt onze auto pech en moeten we wachten op een nieuw onderdeel. We worden, evenals de bagage, verdeeld over de andere jeeps en zetten de tocht voort. Eenmaal bij de campsite aangekomen blijken we de rest onderweg kwijtgeraakt te zijn. De chauffeur van de jeep waar Jos in zit, staat te wachten bij het graf van Selous, omdat hij de weg naar de campsite niet weet. De campsite is van hetzelfde soort als gisteren, primitief. In de warme zon zetten we de tent op, alleen de binnentent, de rest hebben we hopelijk niet nodig. Rond 14.00 uur gaan we lunchen, spaghetti met gehaktsaus en watermeloen toe. Om 16.00 uur gaan we, in gezelschap van een gewapende guard, lopend naar Lake Tagalala. Bij het meer zien we nijlpaarden, krokodillen, impala’s, gele bavianen, een geelbek-ooievaar en nog vele andere mooie vogelsoorten. Het looptempo ligt laag, maar het is ook snikheet, volgens Frank ca. 40 graden. Na ruim anderhalf uur bereiken we de maji moto, een warmwaterbron met een kleine waterval, omringd door rotsen en tropisch groen. De onderste bron is al warm, Jos en Frank nemen de hogere en dus nog warmere bron van ca. 60 graden. Onder de waterval spoelen we het zand uit onze haren. Na het badderen voelen we ons allemaal een stuk frisser dan daarvoor, tja en wat er nog meer in het water heeft gezeten…(daar denken we maar niet aan). De jeeps brengen ons weer naar de campsite. Inmiddels is onze jeep ook weer gerepareerd. ’s Avonds eten we soep, aardappelen, rijst, kip, roerbakgroenten en ananas. Nog even wat drinken en nababbelen bij het kampvuur en daarna lekker slapen. Morgen vroeg uit de veren om de hele dag te kunnen gamedriven.

Gamesdrive in de Selous

Dag 19 Woensdag 22 oktober 

Iedereen is al vroeg op, 7.00 uur ontbijt en 7.30 uur gamedriven. We rijden vandaag langs de meren in Selous, aangezien het erg droog is, verwachten we de meeste dieren in de buurt van het water. We zien veel nijlpaarden, krokodillen, impala’s, vogels, giraffen, 2 grote kuddes buffels en veel groepjes leeuwen. We lunchen onder een grote Boababboom, diepe en moeilijke gesprekken onder een oude “wijze” boom… ’s Middags zien we giraffen, spelende apen en een vogel die m.b.v. zijn vleugels schaduw creëert om op die manier vissen te lokken en te kunnen vangen. Rond 16.30 uur rijden we het park uit, het laatste stuk in het park zien we binnen een half uur tijd meer auto’s dan we de hele dag gezien hebben. We arriveren rond 17.00 uur bij het tentedcamp. Leuke hutten, een soort legertent op poten met een apart dicht te ritsel deel met daarin een eigen douche en toilet. Eerst lekker opfrissen en dan op naar het restaurant. Bij het restaurant is het nog een kale bedoening, later zal blijken dat we naar een andere plek toe gaan. Van Corine horen we hoe het met Selous, Sylvia en Sven gaat in het verhaal “Het grote gevaar in giraffenland”. We gaan in het donker per boot naar de andere kant van de rivier waar in de verte al wat lichtjes branden. De boot kan per keer 8 personen vervoeren. In het donker is het goed opletten dat we niet op een zandbank vastlopen. Het is heel bijzonder om per boot naar het avondeten gebracht te worden en ook nog eens op een eiland bij kaarslicht te eten. Op het eiland zijn al meerdere gasten aan het eten, er loopt bediening rond en er zijn bewakers om de nijlpaarden en krokodillen op afstand te houden. Op de achtergrond klinkt lekker getrommel, echt genieten! Nadat we wat te drinken hebben besteld krijgen we een champignonnensoepje. Daarna een buffet met rijst, pasta, vis, spinazie, salade en een spies van de barbecue. Het eten is niet bepaald warm, maar de sfeer maakt een hoop goed. Als toetje krijgen we watermeloen. Terug kunnen we allemaal tegelijk op een boot, althans… dat denken ze. Eerst kunnen we al niet los komen van de kant, vervolgens start de motor niet, daarna stranden we op een zandbank en tenslotte parkeert de schipper ons tegen een boom en “zit ‘ie hartstikke vast”. De schipper stapt uit de boot om deze los te duwen(!) terwijl het in het water barst van de nijlpaarden en krokodillen!!! Niks helpt, we zitten vast en er is geen beweging in te krijgen. Gelukkig komt een andere boot ons te hulp schieten. 10 Mensen kunnen in het donker van de ene op de andere boot overstappen, helaas maakt dit voor de andere boot nog geen verschil, daar is nog steeds geen beweging in te krijgen. Als wij uitstappen gaat te boot weer terug om de anderen op te pikken, wat een avontuur! Om 22.00 uur gaan we slapen in ons safaribed. Jos vindt het maar niks dat de lakens, onderlakens en kussens allemaal hetzelfde printje hebben. We kunnen zonder angst in slaap vallen, voor onze tent zit een bewaker en iets verderop zitten er nog 2. De apen zorgen hier nauwelijks voor overlast, bavianen zorgen voor veel overlast, maar die zijn hier nauwelijks, hooguit een verdwaalde olifant.

Naar Zanzibar

Dag 20 Donderdag 23 oktober  

Om 7.00 uur ontbijt bij het restaurant. Sapje, thee, toast, eieren en jam. Rond 8.00 uur varen we met de boot de Rufiji-rivier op. Frank en Corine gaan niet mee. We zien veel Kingfishers in verschillende groottes en kleuren. Spelende aapjes, krokodillen van klein tot groot, leguanen, nijlpaarden, mensen die zich komen wassen etc. Kortom weer genoeg moois gezien. Nog voor het eten pakken we onze bagage in om deze naar de jeeps te brengen. Om 13.00 uur eten we weer bij het restaurant, aardappelen, kip en salade. En wederom watermeloen na. Vanmiddag vliegen we naar Zanzibar en laten we het vaste land van Tanzania achter ons. Na het eten vertelt Frank alvast het een en ander over Zanzibar, de vlucht ernaar toe, de excursies, afscheidsavond, teruggave van de pot etc. Om 14.30 uur arriveren de jeeps om ons naar het vliegveld te brengen. Een vliegveld aan de rand van Selous, niet te vergelijken met Schiphol. Al snel landt er een vliegtuig welke de onze blijkt te zijn, plaats voor 10 personen en 2 piloten. Het instappen gaat niet vanzelf, de piloot is wat knorrig als er meerdere tegelijk op de trap staan, slechts 1 persoon tegelijk op de trap JA?! In het vliegtuig is het benauwd en dit niet alleen door de temperatuur. Gebogen lopen we naar onze stoelen, rechtop staan kan niet. Het vliegtuig ziet er de met witte lederen bekleding chic uit. Het opstijgen gaat goed, geen last van wilde dieren, het andere vliegtuig trouwens wel die kan niet opstijgen vanwege de olifanten op de baan. Na een aantal minuten vliegen we in een luchtzak, iets minder prettig in zo’n klein vliegtuigje. We hebben prachtig uitzicht over Selous, Tanzania, de Indische Oceaan en Zanzibar. Na ca. 45 minuten landen we op Zanzibar waar we vervolgens 1½ uur kunnen wachten op Frank, John, Lies, Nicole en Ramona. De transferbus van het hotel heeft al die tijd keurig op ons gewacht. Voor de bus wordt de bagage zo ongeveer uit je handen gerukt en de jongens die dit doen, willen hiervoor ook nog “tip” hebben, Frank wordt erg nijdig en zegt dat deze manier van werken niet beloond kan worden. Na een korte rit zijn we bij Mtoni Marine. Het hotel is super luxe evenals de kamers. Op ons bed ligt een handdoek in de vorm van een zwaan, overal liggen bloemetjes op bed, een zee van ruimte, ventilator, airco, make-uptafeltje, prachtige douche met mengkraan… WOW!!! Na al onze bewonderingen is het tijd voor een praatje van Frank in de sportbar. We besluiten dat we vrijdag gaan we zwemmen met dolfijnen en zaterdag de spicetour doen. Heerlijke laatste dagen op Zanzibar. Om 19.30 uur is het afscheidsetentje van Corine. Heerlijke sushi en pizza Tigerwood gegeten. Gezellig zitten kletsen met z’n allen. Na het eten water en Pringles ingeslagen voor de volgende dag, ontbijtbox opgehaald bij het restaurant en afscheid genomen van Corine. Spullen klaar leggen voor morgen en dan lekker slapen in ons verhoogde “seniorenbed”. 

Zwemmen met dolfijnen op Zanzibar

Dag 21 Vrijdag 24 oktober 

’s Nachts om 4.00 uur nog even snel m’n bed uit om, samen met Lies en John, Corine gedag te zeggen en een goede reis te wensen. Uitgezwaaid worden is leuker dan stilletjes in je eentje te vertrekken. Na die tijd niet veel meer geslapen, om 4.15 uur kwam de moskee tot leven en om 5.45 uur liep de wekker alweer af. Aankleden, ontbijtje op de kamer met eigen gemaakte thee en koffie (wat een luxe weer zo’n waterkoker). Om 6.30 uur verzamelen bij de receptie. De kosten voor vandaag bedragen $35 voor het zwemmen met dolfijnen en $8 voor Jozani waar we opzoek gaan naar de Red Colobus Monkey’s. Mister Magaracca, degene die de excursies regelt, rijdt met ons mee naar de stad. In de stad aangekomen, gaat hij opzoek naar iemand om een en ander te bespreken en geld uit te wisselen… en plots hebben wij een andere gids, waarschijnlijk wist de beste man een paar minuten geleden ook nog niet dat hij vandaag gids zou zijn. Rond 8.15 uur arriveren we bij de kust. Brillen en flippers passen en dan op naar de boot. Het is een houten bootje waar ter plekke nog even de motor op wordt getild. Op de voorsteven van de boot staat een look a like van Jack Sparrow alias “dolfijnenzoeker”, verder is er nog een kapitein en natuurlijk onze gids. In het begin is de zee nog rustig, maar naarmate we verder van de kust varen, worden de golven hoger en nemen het deinen en de misselijkheid toe. Maar na ruim een uur varen worden we beloond met heel veel dolfijnen!!! Zeker 15 dolfijnen zwemmen om ons heen. Heel gaaf om je temidden van de dolfijnen te bevinden. De dolfijnen zwemmen onder ons door, langs ons heen, komen af en toe even naar boven en bewegen vooral heel sierlijk door het water. Niet verwacht dat het zo mooi zou zijn! In totaal zwemmen we 3 keer tussen de dolfijnen, daarna moeten we terug omdat de brandstof opraakt… Wanneer de brandstof bijna op is, wordt de brandstoftank op z’n kant gezet en het slangetje in het laatste restje brandstof gehangen, helaas blijkt dit nog niet genoeg te zijn. Even later wordt er aan een ander bootje brandstof gevraagd en na wat geprutst krijgen we uiteindelijk een klein plastic spaflesje met daarin wat brandstof, vervolgens wordt de brandstofslang in het flesje gehangen en ja hoor… daar gaan we weer! We hebben precies genoeg brandstof om het strand te bereiken, geweldige ervaring en humor om te merken hoe relaxed die mensen hier zijn en blijven. Net voor de kust maken we nog een kleine stop om te snorkelen bij een koraalrif. Zo mooi! Veel vissen in verschillen kleuren, soorten en maten, prachtig! Van een andere visser krijgen we een half ontlede “Merlin” (zwaardvis). Tijdens de lunch krijgen we “fish and chips”, waarbij de fish de vis blijkt te zijn die we van de visser kregen, verser kan bijna niet. Na de lunch rijden we richting Jozani, we passeren een oude moskee, niet veel bijzonders, vooral veel puin/oudheid. Bij Jozani aangekomen drinken we wat en rond 14.45 uur gaan we opzoek naar apen. We spotten Bleu Monkeys en Red Colobus Monkeys. Het blijven erg grappige en intelligente beesten. Nadat we een poosje bij de apen hebben rondgelopen gaan we naar het Mangrovebos. Mangrove hebben wortels boven de grond, er zijn 2 soorten: zoetwaterbomen welke op de kant groeien en zoutwaterbomen welke in het water groeien. Van de zoutwaterbomen groeien hier al 3 verschillende soorten te herkennen aan de kleur van de stam: wit, bruin en zwart. De zaden van deze bomen zijn puntvormig, welke van de tak naar beneden vallen in de modder. Vanuit de zaden groeien weer kleine boompjes en dit gaat zo maar door. De wortels groeien vooral boven de grond en ook vanuit de takken. Apart om te zien. Rond 17.00 uur zijn we weer terug bij Mtoni Marine. Even omkleden en dan met de taxi naar Stonetown, we betalen 7.000 Tanzaniaanse Shilling voor het ritje naar restaurant Livingstone. Hip restaurantje aan het strand, waar we volgens Corine een erg mooie zonsondergang kunnen zien. We beginnen met een Pinacolada- en Bananencocktail. Jos neemt springrolls, vlees met aardappels en groenten en tot slot een cappuccino. Ik neem een salade, vegetarische curry en ijs met vruchten toe. Buiten wachten genoeg taxi’s om ons weer terug te brengen. We hebben een zeer luxe taxi met DVD-scherm, maar ja met al die ongelijke wegen slaat deze nog wel eens over en daarom lijkt deze chauffeur zijn rijstijl aan zijn DVD-speler aan te passen. Terug bij het hotel nog even met de anderen gekletst om te horen wat iedereen heeft gezien en gedaan en daarna vertrekken we met een colaatje naar onze kamer. Even lekker met z’n tweeën, heerlijk. Bellen met het thuisfront, foto’s en video’s terug gekeken, SUPER DAG!!!

Zanzibar - Amsterdam

Dag 23 Zondag 26 oktober 

Om 3.30 uur loopt de wekker af, de laatste spullen inpakken en kleren verzamelen die we achterlaten voor het Aids-fonds en dan op naar de receptie. 4.00 Uur is de bagage ingeladen en vertrekken we naar het vliegveld. Het weer is omgeslagen, flinke regenbuien. Rond 4.20 uur zijn we bij het vliegveld, inchecken etc. Alles gaat op een rustig tempo. Daarna wachten op het vertrek. We ontbijten met Twix en Fanta. Om 6.20 uur vertrekken we naar Nairobi. In het vliegtuig krijgen we een klein ontbijtje. En wat is er beter dan te ontbijten naast de Kilimanjaro? De top is goed te zien, hier en daar is flink sneeuw te zien, maar minder dan op alle bekende foto’s. Van bovenaf is goed te zien dat het 3 kratermonden zijn die tezamen de Kilimanjaro vormen. Op Nairobi nemen we definitief afscheid van Frank. Op naar gate 14, achteraan aansluiten in de drukte. Om 9.30 uur vertrekken we richting Amsterdam. We vliegen met Kenia Airlines, een groot vliegtuig, 3 maal 3 stoelen naast elkaar. De tv-schermen werken helaas niet, maar verder ontbreekt het nergens aan. Langzaam aan beginnen we steeds meer naar huis te verlangen, om 16.20 uur landen we op Schiphol. Rond 17.00 uur komen Anita en Wilco ons ophalen. We eten bij Karin thuis en zoals we gevraagd hebben… boerenkool met worst! Even alle verhalen vertelt, souvenirs uitgedeeld en dan nog even op de koffie bij Jos thuis. Rond 22.00 uur gaan we moe naar huis. Als we de voordeur opendoen ruiken we al een schoon en fris bed, zelfs in de kledingkast ruikt alles schoon (net als anders, maar dan valt het al niet meer op). Zo schoon als Marleen alles heeft achtergelaten, zo muf is de inhoud van onze koffers. Maar goed dat zien we morgen wel.  Heerlijk onze eigen bed weer in, zalig! Wat kan je dan alles weer waarderen. 

Morgen is het zover! 23 dagen naar Tanzania.