Met de truck naar Arusha

Dag 2 Zondag 5 oktober

Heerlijk geslapen. Om 7.00 uur ontbijtbuffet met de keuze uit o.a. brood, fruit, muesli, kippenpoten, bacon en spinazie. Om 7.45 uur de auto laden en daarna via het vliegveld door naar Arusha. Gelukkig blijkt de “verloren slaapzak” van Sigrid weer terecht te zijn. Rond 11.00 uur maken we een koffiestop. Rond 12.00 uur schrijven we ons uit bij de Keniaanse grens, we passeren even later een stukje niemandsland en vervolgens schrijven we ons weer in bij de Tanzaniaanse grens. Onderweg zien we de eerste zebra’s, impala’s en struisvogel. De infrastructuur is verrassend; zanderig, hobbelig en soms glad asfalt. Een wegomleiding is heel simpel: een hoopje zand op de weg betekent omrijden. Rond het middaguur maken we een stop bij een Maasaidorp aan de voet van de Mount Meru. We lunchen in een hut welke ook als school dient. Na de lunch leiden 2 lokale gidsen ons naar het dorpje. Hier worden we uitgebreid ontvangen door de dames en kinderen van het dorp, zij zingen en dansen ons welkom. Even later mogen we een hut van binnen bekijken. De hutten worden door de vrouwen gebouwd, hierbij maken ze gebruik van takken, koeienpoep en bladeren. Het bouwen duurt gemiddeld 1 maand. In de hut krijgen we in het kort te horen hoe de Maasai leven en welke tradities zij er op na houden. Na de rondleiding door het dorpje komen we aan bij de plaats waar inmiddels bijna alle vrouwen en kinderen hun sieraden, beeldjes, kalebassen etc. hebben uitgestald. De traditionele rode en blauwe geruite doeken van de Maasai stammen zeer waarschijnlijk af van de Schotten, zij zouden toen ze Tanzania introkken en de Maasai naakt aantroffen hun kilts bij de Maasai hebben omgeslagen. We vervolgen onze weg naar Arusha, tegen de tijd dat we de stad bereiken, zien we dat mensen zich hier anders kleden en andere kapsels hebben. De weg naar hotel L’ Oasis is smal, erg hobbelig en leid door een buitenwijk. Achter de poort van het hotel schuilt een klein paradijsje… Groen terrein, loslopende vogels en losse, knusse hutjes (al dan niet op poten). We slapen in een prachtig hutje op poten, van binnen veel wandschilderingen en houtsnijwerk. Na het officiële welkomstgesprekje van Frank gaan we rond 19.15 uur gezamenlijk eten in het restaurant.