Bezoek aan  Mto wa Mbu en reis naar Arusha

Dag 12 Woensdag 15 oktober

We vallen van het ene in het andere feest, gisteren was het nog Nationale Feestdag, vandaag is mijn grote zus jarig!!! Na een wederom uitgebreid ontbijtbuffet vertrekken we om 8.30 met een busje naar Mto Wa Mbu. Onderweg maken we een stop bij een t-shirtzaakje waar ze erg leuke shirts verkopen. Jos zoekt een t-shirt uit met streepjescode waartussen zebra’s staan verborgen, met daarop de tekst: Nature can’t be restocked. Helemaal waar. Even later maken we een stop om over Lake Manyara uit te kijken, degene die vandaag gaan fietsen zullen in deze richting gaan rijden. In de lucht cirkelen pelikanen, prachtige dieren met die grote snavels. In Mto Wa Mbu worden we welkom geheten bij Central Tourism Project, een project waarbij mensen geld leren te verdienen voor de gemeenschap d.m.v. rondleidingen en diverse scholingen. Onze rondleiding start bij de rijstplantage. Daarna brengen we een bezoek aan een groep houtsnijwerkers, hier maakt men van o.a. ebbenhout prachtige kunstwerken zoals bestek, kammen, schalen, dieren, mensen… De vorm van het hout bepaalt de vorm van het voorwerp, zo gebruiken ze een gebogen stuk hout vaak om een oude en gebogen man/vrouw van te maken. Hierna brengen we een bezoek aan een Tinga Tinga-groep. Tinga Tinga is een speciaal soort schilderskunst waarbij veel kleuren worden gebruikt, wat leidt tot vrolijke schilderijen. Vervolgens gaan we naar een lokaal basisschooltje. De kinderen dragen allemaal een kostuum en zitten dicht tegen elkaar in de kleine banken, maar geen enkel kind loopt te zeuren of is lastig. De kinderen zingen een liedje voor ons over het ABC en de getallen, ook laten ze een stukje van de Engelse les zien. Erg leuk om te zien en natuurlijk genoeg foto’s en films gemaakt om straks aan Anita te kunnen laten zien. Na het bezoek aan de school is het tijd om aan het bananenbier te gaan… Als je het bier ziet heb je eigenlijk al genoeg en als je weet hoe het gemaakt wordt al helemaal. Voordat je een slok neemt, blaas je de ergste korreltjes en drap aan de kant en dan neem je een slok, en ja waar smaakt dat naar….? Niet naar banaan in elk geval. Voor de bevolking is dit echter een delicatesse, men drinkt het bij feesten, huwelijksaanzoeken etc. Zo geef je bijvoorbeeld bij een huwelijk 100 liter bananenbier aan de schoonfamilie, leuk idee voor ons misschien? Verderop krijgen we bij een bananenplantage te horen hoe bananen groeien, en ja wij weten nu waarom ze krom zijn. Er groeien 3 verschillende soorten bananen, te onderscheiden door de kleur van de stam van de boom en de kleur van de schil. Rode bananen zijn relatief duur en kun je direct eten, de gele zijn de voor ons meest bekende soort, de groen/zwarte worden gebruikt om te koken en bananenbier van te maken. We lunchen bij dames uit het dorp. Ze hebben zeer uitgebreid gekookt: chapati, piri piri, linzen, rijst, ugali, salade, bonen met mais, spinazie, kool, gekookte bananen en aardappels met vlees. Daarnaast ook nog vers fruit met hoe kan het ook anders…banaan. Rond 14.30 vertrekken we richting Arusha. Onderweg passeren we een bus die op z’n kant ligt, verderop ligt de vooras, bizar om te zien… Qua veiligheid in het verkeer moet hier nog veel gebeuren, dat blijkt telkens weer. Om 16.30 uur bereiken we L’Oasis, waar we dag 2 ook hebben overnacht. Dit keer hebben we een hutje dichter bij het restaurant. ’s Avonds eten we met z’n tweetjes bij hotel Impala. We worden met de taxi gehaald en gebracht, niet voor niks want het is hier ’s avonds op straat niet zo veilig. We eten een heerlijke pizza, Griekse salade en warme ananas met roomijs en chocoladesaus. Best gezellig om weer eens samen te eten.