Dag 19 Woensdag 22 oktober 

Iedereen is al vroeg op, 7.00 uur ontbijt en 7.30 uur gamedriven. We rijden vandaag langs de meren in Selous, aangezien het erg droog is, verwachten we de meeste dieren in de buurt van het water. We zien veel nijlpaarden, krokodillen, impala’s, vogels, giraffen, 2 grote kuddes buffels en veel groepjes leeuwen. We lunchen onder een grote Boababboom, diepe en moeilijke gesprekken onder een oude “wijze” boom… ’s Middags zien we giraffen, spelende apen en een vogel die m.b.v. zijn vleugels schaduw creëert om op die manier vissen te lokken en te kunnen vangen. Rond 16.30 uur rijden we het park uit, het laatste stuk in het park zien we binnen een half uur tijd meer auto’s dan we de hele dag gezien hebben. We arriveren rond 17.00 uur bij het tentedcamp. Leuke hutten, een soort legertent op poten met een apart dicht te ritsel deel met daarin een eigen douche en toilet. Eerst lekker opfrissen en dan op naar het restaurant. Bij het restaurant is het nog een kale bedoening, later zal blijken dat we naar een andere plek toe gaan. Van Corine horen we hoe het met Selous, Sylvia en Sven gaat in het verhaal “Het grote gevaar in giraffenland”. We gaan in het donker per boot naar de andere kant van de rivier waar in de verte al wat lichtjes branden. De boot kan per keer 8 personen vervoeren. In het donker is het goed opletten dat we niet op een zandbank vastlopen. Het is heel bijzonder om per boot naar het avondeten gebracht te worden en ook nog eens op een eiland bij kaarslicht te eten. Op het eiland zijn al meerdere gasten aan het eten, er loopt bediening rond en er zijn bewakers om de nijlpaarden en krokodillen op afstand te houden. Op de achtergrond klinkt lekker getrommel, echt genieten! Nadat we wat te drinken hebben besteld krijgen we een champignonnensoepje. Daarna een buffet met rijst, pasta, vis, spinazie, salade en een spies van de barbecue. Het eten is niet bepaald warm, maar de sfeer maakt een hoop goed. Als toetje krijgen we watermeloen. Terug kunnen we allemaal tegelijk op een boot, althans… dat denken ze. Eerst kunnen we al niet los komen van de kant, vervolgens start de motor niet, daarna stranden we op een zandbank en tenslotte parkeert de schipper ons tegen een boom en “zit ‘ie hartstikke vast”. De schipper stapt uit de boot om deze los te duwen(!) terwijl het in het water barst van de nijlpaarden en krokodillen!!! Niks helpt, we zitten vast en er is geen beweging in te krijgen. Gelukkig komt een andere boot ons te hulp schieten. 10 Mensen kunnen in het donker van de ene op de andere boot overstappen, helaas maakt dit voor de andere boot nog geen verschil, daar is nog steeds geen beweging in te krijgen. Als wij uitstappen gaat te boot weer terug om de anderen op te pikken, wat een avontuur! Om 22.00 uur gaan we slapen in ons safaribed. Jos vindt het maar niks dat de lakens, onderlakens en kussens allemaal hetzelfde printje hebben. We kunnen zonder angst in slaap vallen, voor onze tent zit een bewaker en iets verderop zitten er nog 2. De apen zorgen hier nauwelijks voor overlast, bavianen zorgen voor veel overlast, maar die zijn hier nauwelijks, hooguit een verdwaalde olifant.

Dag 18 Dinsdag 21 oktober  

Het was een warme nacht. Tussen 4.00 en 6.00 uur ’s ochtends wordt er flink getrommeld. Waarschijnlijk kwam dit van een feest uit het dorp waarbij gevierd werd dat een meisje vrouw geworden is. Aangezien iedereen al eerder wakker is, beginnen we ook al wat eerder met de tenten afbreken. Het ontbijt bestaat uit toast, gebakken eieren, worstjes en diverse soorten fruit. Rond 8.00 uur vertrekken we naar het Selous. Selous is het grootste wildpark van Afrika met een oppervlakte van 51.000 km². De concentratie dieren is hier minder groot in vergelijking met het noorden van Tanzania. De dieren zijn er schuwer, omdat ze veel minder toeristen gewend zijn. Een Afrikaans stukje wildernis met een ruig gebied van savanne, wouden, meren, moerassen en dat alles doorsneden door de Rufiji-rivier. Nog voor de ingang van het park zien we zebra’s, wrattenzwijnen en impala’s. Bij de ingang zien we 2 olifanten en gele bavianen. De gele bavianen zijn slanker dan de bavianen uit de Serengeti en Tarangire. Na wat langere gate-perikelen kunnen we later het park in. Al snel zien we giraffen, gieren, impala’s, wrattenzwijnen en mongoes. Helaas krijgt onze auto pech en moeten we wachten op een nieuw onderdeel. We worden, evenals de bagage, verdeeld over de andere jeeps en zetten de tocht voort. Eenmaal bij de campsite aangekomen blijken we de rest onderweg kwijtgeraakt te zijn. De chauffeur van de jeep waar Jos in zit, staat te wachten bij het graf van Selous, omdat hij de weg naar de campsite niet weet. De campsite is van hetzelfde soort als gisteren, primitief. In de warme zon zetten we de tent op, alleen de binnentent, de rest hebben we hopelijk niet nodig. Rond 14.00 uur gaan we lunchen, spaghetti met gehaktsaus en watermeloen toe. Om 16.00 uur gaan we, in gezelschap van een gewapende guard, lopend naar Lake Tagalala. Bij het meer zien we nijlpaarden, krokodillen, impala’s, gele bavianen, een geelbek-ooievaar en nog vele andere mooie vogelsoorten. Het looptempo ligt laag, maar het is ook snikheet, volgens Frank ca. 40 graden. Na ruim anderhalf uur bereiken we de maji moto, een warmwaterbron met een kleine waterval, omringd door rotsen en tropisch groen. De onderste bron is al warm, Jos en Frank nemen de hogere en dus nog warmere bron van ca. 60 graden. Onder de waterval spoelen we het zand uit onze haren. Na het badderen voelen we ons allemaal een stuk frisser dan daarvoor, tja en wat er nog meer in het water heeft gezeten…(daar denken we maar niet aan). De jeeps brengen ons weer naar de campsite. Inmiddels is onze jeep ook weer gerepareerd. ’s Avonds eten we soep, aardappelen, rijst, kip, roerbakgroenten en ananas. Nog even wat drinken en nababbelen bij het kampvuur en daarna lekker slapen. Morgen vroeg uit de veren om de hele dag te kunnen gamedriven.

Dag 17 Maandag 20 oktober 

Om 7.00 uur ontbijten bij de bar van het restaurant, een pitabroodje kaas-ui, banaan en een sapje. Wat later vertrokken dan gepland vanwege drukte bij de Ferry. Rond 8.15 vertrekken we naar de Ferry, al snel blijkt de wachtrij hier zo lang te zijn dat we een alternatieve route kiezen over het vaste land. Rond 11.30 maken we een korte stop bij een tankstation en genieten hier van een Snickers! Rond 13.30 uur lunchen we bij een klein tentje langs te weg. Heel toevallig las Frank een artikel voor uit de Citizen wat over albino’s ging, de eigenaar van het tentje blijkt ook een albino te zijn. 1 op de 4.000 mensen in Afrika is albino, momenteel is er een strijd tegen het vermoorden van deze mensen omdat zij speciale krachten zouden hebben. De lunch is een sandwich kaas-ui. Wie wil kan er patat bij bestellen van de lokale snackbar. Als je het hutje hebt gezien snap je niet waar de patat vandaan komt, maar het smaakt best lekker. Langzaam verandert het landschap in een oerwoud. Af en toe zien we nog een verdwaalde Maasai met vee. Je kan merken dat de bevolking hier minder toeristen ziet. Halverwege de middag maken we een wandeling in het bos tot aan de brug. De brug is in onderhoud, een stuk of 10 mensen zijn druk aan het timmeren. We zien kapokbomen en Jackfruitbomen. Het opvallende bij de Jackfruitbomen is dat het fruit aan de stam groeit, de schil is te vergelijken met die van lychees. Na een lange rit met de nodige hobbels arriveren we rond 17.30 uur op de camping. De tenten staan al klaar, het eten is al klaar… wat willen we nog meer. Er is een toilet (deepseat) zonder deur en een hutje om in te kunnen eten en that’s it. Morgen is er ook geen douche, maar dan gaan we naar de warmwaterbronnen waar we ons kunnen wassen. ’s Avonds eten we koninginnesoep o.i.d., rijst, tilapia, groenten, salade en ananas. Na het eten nemen we nog even wat kinderseries van vroeger door. Rond 21.00 uur ligt iedereen in z’n tent, moe van de lange rit, morgen weer op tijd uit bed, 7.00 uur ontbijt.

Dag 16 Zondag 19 oktober 

Lekker uitgeslapen. Iedereen mocht op eigen gelegenheid ontbijt bestellen in het restaurant. Na het ontbijt gaan we met Corine en Lies naar de winkeltjes en kraampjes verderop. We kopen een kaart met Maasai voor Jos en Beppie en een kettinkje voor Anneke. Corine koopt een prachtig groot houtsnijwerk. Na het shoppen vertoeven we in de strandhut bij Nicole en Ramona. Sportief gedaan met een potje beachvolleybal tegen Jeroen en Wim. Uiteindelijk speelden er steeds meer mensen mee, erg gezellig. Na afloop hebben we wel een ijsje verdiend, het jongetje wat constant mee heeft gespeelt trakteren we ook op een ijsje. Helaas blijkt dit lieve jongetje een klein crimineeltje te zijn, de bewakers op het strand waarschuwen ons voor zijn losse, grijpgrage handjes… Tja wat zouden wij doen als je geen geld had en zag dat de toeristen barsten van het geld… Na de nodige ijsjes koelen we nog even af in de zee (Indische Oceaan), zalig! Rond 18.30 uur gaan we met een groot deel van de groep eten bij een Indiër. Jos bestelt een heel pittig soepje, de rest van het eten smaakt prima en is iets minder pittig. Tijdens het eten valt een keer of 3 de elektriciteit uit, komt de sfeer alleen maar ten goede. Vandaag was een heerlijk relaxed dagje, niet veel bijzonders.

Dag 15 Zaterdag 18 oktober  

6.00 Uur opstaan en ontbijten. Karig ontbijt, geen beleg, maar wel lekkere vanilleyoghurt. Om 6.30 vertrekken we met de bus naar het “oppikpunt van de Dar Expressbus”. Een kleine, doch lastige bijkomstigheid… de bus start niet. De bekende tikjes geven bij de startmotor helpen niet. Gelukkig helpt aanduwen wel. Toch nog op tijd voor de volgende bus. Terwijl we staan te wachten op de Dar Express is het een gekkenhuis met busjes die mensen halen en brengen. Overvolle busjes, soms hangen er nog mensen uit het raam of de deur en de rubberensluitstrips moeten veelal handmatig tussen de deur gestopt worden. De Dar Express arriveert, een grote touringcar, de bagage wordt onderin gestopt, lunchpakketten en water gaan mee de bus in en iedereen heeft een vaste zitplaats. Het is net de KLM, een “stewardess” komt langs met zuurtjes, fris en water. In de bus worden Afrikaanse films gedraaid, het draait vooral om geloof, drank en gevangenis, niet veel boeiends. Tussen door een plasstop in de bush en rond 11.00 uur lunchpauze met verrassend…een kippenpoot! Onderweg passeren we grote sisalplantages. Sisal was samen met koffie het belangrijkste exportproduct van Tanzania. Rond 15.30 uur arriveren we in Dar es Salaam, hier zou een klein busje moeten klaar staan om ons naar de Ferry te brengen… Te laat arriveert er een te kleine bus, de bagage wordt achterin en in het gangpad gepropt, maar goed geen tijd te verliezen, op naar de Ferry. We komen voorbij de vismarkt waar een vreselijke lucht hangt en kunnen vervolgens aansluiten in een lange rij. Langs de weg verkopen ze groenten, vis, snoep en ijs. Na een uur is er plek op de veerboot. De doofstomme jongen waar we al eerder nootjes van hebben gekocht, gaat ook mee op de boot, vooruit dan kopen we nog maar een keer wat…Zielig hoor om in zo’n land doofstom te zijn en je geld te moeten verdienen met het verkopen van nootjes, 500 Tanzaniaanse shilling per zakje (omgerekend nog geen 5 eurocent) en de meeste kopen nog eens niks omdat je niet kan praten niet en niet kan horen niet. Met de Ferry duurt de overtocht ongeveer een kwartier. De boot is overvol met auto’s en op alle andere plekken staan mensen. Rond 17.15 uur arriveren we bij Kipepeo Beach&Village. We hebben een leuke hut aan het strand. In de hut staat een bed met klamboe, tafel, krukje, lamp (lees peertje) en ventilator. ’s Avonds hebben we een visbarbeque bestaande uit rijst, groenten, redsnapper, kalimari en garnalen. Na afloop drinken we nog een Tanzanite- en een Swahili-Safari cocktail aan de bar. Rond 23.00 uur gaan we naar bed in onze knusse hut met het ruisen van de zee op de achtergrond.

Dag 14 Vrijdag 17 oktober 

Wij zijn vandaag al vroeg wakker. Alles in de tent voelt klam en plakkerig. Om 7.30 ontbijten we met sap, omelet, pannenkoek en brood. Rond 9.00 uur vertrekken voor de citywalk. Als eerste brengen we een bezoek aan een school. We worden ontvangen in de kamer van het schoolhoofd. Het hoofd wil graag laten zien waar Tanzania ligt en hij wil van ons weten waar Nederland ligt, grappig gezicht met z’n allen met de atlas op schoot. Daarna brengen we een bezoek aan de 1^e en 5^e klas. De kinderen zingen een lied om ons welkom te heten en ons later weer uit te zwaaien. Degene die spullen hebben meegenomen voor de kinderen laten ze op deze school achter. Daarna brengen we een bezoek aan de kerk, 3 maal per dag is er kerk en op zondag zelfs 4 maal per dag. Vandaag is er markt in het dorp. De vrouwen kopen en verkopen hier vooral maïs, groenten, vis en kanga’s (typische Tanzaniaanse gekleurde omslagdoeken). Wij kopen een mooie blauwe doek met bloemen waar we een tafelkleed van kunnen maken. ’s Middags lunchen we bij de camping: soep, rijst, pasta, vlees, yam (=een soort knol die uit een ficusachtige plant onder de grond groeit) en groenten. Na een kleine siësta vertrekken we naar ons hotel in Moshi. Een groot hotel met zwembad. Ik denk nog even snel m’n haren te wassen, wanneer halverwege het wassen het water op blijkt te zijn, behalve in de boiler (gloeiend heet), dan maar met een fles water het sop eruit spoelen. Bij het zwembad liggen we even later lekker te luieren en een boekje te lezen. Na het zwemmen waagt Jos een poging te gaan douchen, het is heet/koud/pisstraaltje, kortom niet echt super. Voor het avondeten nemen we nog een borrel. Rond 19.00 uur buffet: soep, salade, aardappels, pasta, rijst, garnalen, wokgroenten, vlees en vruchten toe. Vroeg naar bed, want morgen gaan we al om 6.00 uur ontbijten om vroeg te kunnen vertrekken naar Dar es Salaam. Op onze slaapkamer wachten ons maar liefst 3 kleine salamanders! We slapen niet zo veel, het is erg gehorig en rumoerig.

Dag 13 Donderdag 16 oktober   

Het heeft vannacht hard geregend. Na het ontbijt vertrekken we samen met Sigrid, Yvonne en Corine te voet naar het centrum van Arusha, ca. 40 min lopen. Op de markt zijn vele kramen met houtsnijwerk, kralen, beschilderde doeken etc. We hebben flink inkopen gedaan: 2 kandelaars, 2 schaaltjes, slabestek, 4 Maasai-poppen en kerststerretjes voor in de kerstboom. Grappig verhaal nog even op de markt… Ik zag 2 leuke beeldjes, maar wist niet of Jos ze ook leuk vond. Ik mocht de poppetjes wel even meenemen van het vrouwtje en dan kon ik ze aan Jos laten zien. Ik kon Jos niet vinden en had al een paar keer naar hem geroepen zonder resultaat. Geen probleem, ze vroeg haar man wel even om Jos te zoeken (!?) en warempel…hij kwam nog met Jos aanzetten ook, super! In de supermarkt kopen we nog wat ansichtkaarten en lekkernijen voor onderweg. Bij het postkantoor nog even postzegels kopen en dan kunnen alle kaarten op de post! Daarna eten we nog wat lekkers bij de Patisserie, heerlijke gevulde deeghapjes (simosa) en een broodje. Om 12.00 uur vertrekken we met de bus naar de voet van de Kilimanjaro. Onderweg begint het weer te regenen. Rond 14.30 arriveren we bij de camping. De camping is opgestart met hulp van Sawadee en de Green Foundation. Het geheel is geschonken aan de lokale bevolking. Er worden hier ook gidsen opgeleid om rondleidingen op de plantages te kunnen geven. Sawadee overnacht ca. 150 keer per jaar op deze camping, andere reisorganisaties maken daarom nauwelijks gebruik van de camping, maar wel van rondleidingen. Na een kopje koffie en thee kunnen we onze bagage in de tenten leggen, welke al keurig voor ons zijn opgezet. Daarna krijgen we in 3 groepen een rondleiding over de koffieplantage. Onze gids heet Melchior en is naast gids ook koffieboer. Hij is vader van 4 zonen en een dochter. Zijn land zal later verdeeld worden onder zijn 4 zonen. Dit is de reden dat de koffieplantages steeds kleiner van oppervlakte worden, een vader verdeelt zijn land onder zijn zonen, waardoor de oppervlakte natuurlijk steeds kleiner wordt. De opbrengsten zijn hierdoor ook magertjes en niet zeker, door het geven van rondleidingen kunnen ze wat extra geld verdienen. Melchior waarschuwt tijdig voor obstakels, is altijd bereid om vragen te beantwoorden en heeft erg grappig taalgebruik (bijv. “Mooi huis, alleen de eigenaar is dood.”) Er wordt ons uitgebreid vertelt hoe een koffieboon in de aarde wordt gepoot, na 30 dagen ontstaat er een klein plantje, per maand komen er 2 blaadjes oftewel 1 “verdieping” erbij. Na 9 maanden kan de plant gepoot worden, 3 meter afstand tussen de planten houden en in een rechte lijn poten, goed veel water en “koepoep” geven. Na ca. 3 jaar ontstaat de eerste bloesem, na 7-8 maanden komen de bessen (eerste groen, dan geel en uiteindelijk rood van kleur), de rode bessen worden geplukt en in de pulpmachine met water “gepeld”. Daarna worden de bonen meerdere malen gewassen om de goede en slechte bonen te scheiden. Vervolgens worden de bonen 1-2 weken te drogen gelegd in de zon. Daarna zijn de bonen klaar om verkocht te worden. Wij gaan echter nog een paar stappen verder om verse koffie te kunnen drinken… De bonen worden gekneusd in een vijzel, de huls wordt van de koffieboon verwijderd. De bonen worden in een schaal op het vuur gebrand en jawel wij beginnen de luchten van DE te ruiken. Vervolgens wordt de gloeiend hete schaal m.b.v. 2 bladeren, geïmproviseerde pannenlappen, van het vuur gehaald. Hierna worden de gebrande bonen opnieuw in de vijzel gedaan en fijn gemaakt tot poeder. Met behulp van een theezeefje en heet water genieten we even later van super verse koffie! Onderweg naar de camping vertelt Melchior nog veel over de beplanting welke gebruikt wordt als afscheiding, veevoer en om een boeket van te maken. Op de camping aangekomen hebben we nog even tijd om heerlijk te relaxen in een strandstoel voor de tent. ’s Avonds hebben de Mama’s (vrouwen van het dorp) een heerlijke maaltijd voor ons bereid: bananen- en aardappelsoep, witte rijst, gekruide rijst, bonen, vlees met saus, spinazie en salade. Lekker gegeten! Daarna lopen we weer terug naar de camping waar het houtvuur al brand. Samen met Nicole en Ramona zitten we nog een tijd te kletsen bij het vuur onder het genot van chips en een biertje. Toevalligerwijs hebben we het over tentfeesten etc. en wat blijkt… Nicole is 2 jaar geleden op het Kaaimannenfeest geweest, klein wereldje maar weer! Voor volgend jaar is de afspraak al gemaakt! Rond 23.00 uur gaan we naar bed.

Dag 12 Woensdag 15 oktober

We vallen van het ene in het andere feest, gisteren was het nog Nationale Feestdag, vandaag is mijn grote zus jarig!!! Na een wederom uitgebreid ontbijtbuffet vertrekken we om 8.30 met een busje naar Mto Wa Mbu. Onderweg maken we een stop bij een t-shirtzaakje waar ze erg leuke shirts verkopen. Jos zoekt een t-shirt uit met streepjescode waartussen zebra’s staan verborgen, met daarop de tekst: Nature can’t be restocked. Helemaal waar. Even later maken we een stop om over Lake Manyara uit te kijken, degene die vandaag gaan fietsen zullen in deze richting gaan rijden. In de lucht cirkelen pelikanen, prachtige dieren met die grote snavels. In Mto Wa Mbu worden we welkom geheten bij Central Tourism Project, een project waarbij mensen geld leren te verdienen voor de gemeenschap d.m.v. rondleidingen en diverse scholingen. Onze rondleiding start bij de rijstplantage. Daarna brengen we een bezoek aan een groep houtsnijwerkers, hier maakt men van o.a. ebbenhout prachtige kunstwerken zoals bestek, kammen, schalen, dieren, mensen… De vorm van het hout bepaalt de vorm van het voorwerp, zo gebruiken ze een gebogen stuk hout vaak om een oude en gebogen man/vrouw van te maken. Hierna brengen we een bezoek aan een Tinga Tinga-groep. Tinga Tinga is een speciaal soort schilderskunst waarbij veel kleuren worden gebruikt, wat leidt tot vrolijke schilderijen. Vervolgens gaan we naar een lokaal basisschooltje. De kinderen dragen allemaal een kostuum en zitten dicht tegen elkaar in de kleine banken, maar geen enkel kind loopt te zeuren of is lastig. De kinderen zingen een liedje voor ons over het ABC en de getallen, ook laten ze een stukje van de Engelse les zien. Erg leuk om te zien en natuurlijk genoeg foto’s en films gemaakt om straks aan Anita te kunnen laten zien. Na het bezoek aan de school is het tijd om aan het bananenbier te gaan… Als je het bier ziet heb je eigenlijk al genoeg en als je weet hoe het gemaakt wordt al helemaal. Voordat je een slok neemt, blaas je de ergste korreltjes en drap aan de kant en dan neem je een slok, en ja waar smaakt dat naar….? Niet naar banaan in elk geval. Voor de bevolking is dit echter een delicatesse, men drinkt het bij feesten, huwelijksaanzoeken etc. Zo geef je bijvoorbeeld bij een huwelijk 100 liter bananenbier aan de schoonfamilie, leuk idee voor ons misschien? Verderop krijgen we bij een bananenplantage te horen hoe bananen groeien, en ja wij weten nu waarom ze krom zijn. Er groeien 3 verschillende soorten bananen, te onderscheiden door de kleur van de stam van de boom en de kleur van de schil. Rode bananen zijn relatief duur en kun je direct eten, de gele zijn de voor ons meest bekende soort, de groen/zwarte worden gebruikt om te koken en bananenbier van te maken. We lunchen bij dames uit het dorp. Ze hebben zeer uitgebreid gekookt: chapati, piri piri, linzen, rijst, ugali, salade, bonen met mais, spinazie, kool, gekookte bananen en aardappels met vlees. Daarnaast ook nog vers fruit met hoe kan het ook anders…banaan. Rond 14.30 vertrekken we richting Arusha. Onderweg passeren we een bus die op z’n kant ligt, verderop ligt de vooras, bizar om te zien… Qua veiligheid in het verkeer moet hier nog veel gebeuren, dat blijkt telkens weer. Om 16.30 uur bereiken we L’Oasis, waar we dag 2 ook hebben overnacht. Dit keer hebben we een hutje dichter bij het restaurant. ’s Avonds eten we met z’n tweetjes bij hotel Impala. We worden met de taxi gehaald en gebracht, niet voor niks want het is hier ’s avonds op straat niet zo veilig. We eten een heerlijke pizza, Griekse salade en warme ananas met roomijs en chocoladesaus. Best gezellig om weer eens samen te eten.

Dag 11 Dinsdag 14 oktober

Vandaag is het Nationale Feestdag (merken we verder niets van). Na een uitgebreid ontbijtbuffet vertrekken we om 7.30 uur met 3 landrovers naar de krater. Onze chauffeur heet Honest, als dat niet goed zit… Na een zeer hobbelige weg bereiken we rond 9.30 uur de gate. Inmiddels begint de mist een beetje op te trekken. Na een afdaling van ca. 600 meter bevinden we ons in de krater, tegelijkertijd arriveren de Maasai met een grote kudde koeien. In het midden van de krater is een meertje, aan de rand bevindt zich een bos en verder komt de begroeiing sterk overeen met de Serengeti. Het is bijzonder om in zo’n grote krater rond te rijden, een heel groot Beeksebergen-gevoel. Aangezien hier veel verschillende soorten wild dicht bij elkaar leven, kun je prachtige “mix-foto’s” maken (flamingo, zebra en hyena bij elkaar op 1 foto, dat lukt je nergens anders!). In de loop van de dag spotten we heel, maar dan ook heel in de verte een neushoorn met jong (zeg maar een klein zwart stipje, met een iets groter zwart stipje). Rond 14.00 uur gaan we in de auto’s lunchen. De black kites, een haviksoort, die boven de lunchplaats rondvliegen maken het onmogelijk om buiten te kunnen lunchen, ze rukken letterlijk het eten uit je handen. Na de lunch doen we verwoede pogingen om luipaarden te spotten, maar helaas, we vinden ze niet. De Big-Five dus niet compleet, kan er niet mee zitten, zoveel mooie andere dieren gezien, waar hebben we het dan nog over?! Rond 16.00 uur verlaten we de krater om uiteindelijk thuis het nodige stof van ons af te spoelen. Tja, het was mooi vandaag, maar anders dan we ons hadden voorgesteld. Volgens onze reisbegeider zijn we wellicht “wild tired”, niet onmogelijk na al het wild van de afgelopen dagen. In het souvenirwinkeltje kopen we 2 Afrikaanse doeken om thuis in te lijsten. ’s Avonds kijken we wat videobeelden terug…WAUW! Wat hebben we al veel onvergetelijk mooie dingen gezien!

Dag 10 Maandag 13 oktober

De laatste dag met de truck en onze vaste bemanning. Om 7.00 uur ontbijt met griesmeelpap, toast, bacon, scrambled eggs, papaya en watermeloen. Ook maken we alvast de lunchtpakketten klaar voor onderweg, de koks hebben hun best weer gedaan: verse broodjes, kaas, quiche, cake, gepanneerd vlees en fruit. Rond 8.15 uur beginnen we aan onze laatste gamedrive. We zien de hyena’s weer op de plek waar we ze de dag ervoor ook hebben gespot, wederom zien we een enorme kudde olifanten, een klein begin van de trek van de gnoes, grote hoeveelheden impala’s, zebra’s en hartebeesten. Maar dat alles kan niet tippen aan de paringsdans en daarop volgende paring van 2 struisvogels, heel bijzonder. Verderop zien we een leeuwin een gnoe verslinden, iets verder wacht een grote groep gieren op hun beurt…zodra de leeuwin genoeg heeft slaan de gieren toe. Op minder dan 5 meter van de truck lopen 3 cheeta’s, 2 broers en een vrouwtje, onze reisbegeleider heeft ze al eerder gezien op deze plek. Prachtige beesten die cheeta’s, heel gestroomlijnde, slanke dieren die veel snelheid en souplesse uitstralen. Rond 11.00 uur bereiken we het grenspunt van de Serengeti, na een kleine stop rijden we verder in Ngorogoro Conservation Area. Dit gebied is weer toegankelijk voor de Maasai, dus die vinden we er ook weer direct. We lunchen bij Olduvai Gorge, de wieg van de mensheid. De voetstappen die ooit in deze kloof werden gevonden door Louis en Mary Leakey waren het “verbindingsstuk” tussen de homo erectus en de homo habilis. Na de lunch rijden we verder naar de Ngorogorokrater. Wat later kijken we uit over de Ngorogorokrater, heel bijzonder dat er zoveel leven in een “ingestorte” krater is. Weliswaar zijn de dieren kleine stipjes, maar daar gaan we morgen verandering in brengen. Rond 16.30 uur bereiken we Karatu waar we 2 dagen zullen verblijven in Kudu Lodge. We slapen in een knus hutje met 2 hemelbedden, een alledaags toilet (hier heel bijzonder na al dat gehurk boven een gat in de grond) en een douche met 2 knoppen (oftewel warm en koud water, super!). Herboren na een heerlijke douchebeurt is het tijd voor een wasje, welke op de hemelbedden kan drogen. Rond 19.00 gaat Jos even internetten, ja hij mist z’n computer best wel! Voor het diner is de bemanning van de truck ook uitgenodigd. De heren zien er tip-top uit, maar voelen zich vreselijk opgelaten tussen ons, eigenlijk wel heel raar om te merken dat zij zo tegen ons opkijken, wij zijn immers niks meer dan hen. Leen doet namens de hele groep een dankwoordje en geeft de bemanning een welverdiende envelop met fooi. Daarna neemt de bemanning snel afscheid, waarschijnlijk blij dat ze zich niet meer zo opgelaten hoeven te voelen. Buiten klinkt gezellige muziek en een stel acrobatische heren voeren allerlei ingewikkelde trucks uit, even kijken… en dan toch tot de conclusie komen dat wij blanken dit echt niet na kunnen doen.